Carta aos Romanos
Rm 2,2
Não me concedam nada além de ser derramado em libação a Deus, enquanto o altar ainda está pronto, para que, formando um coro no amor, cantem ao Pai em Cristo Jesus, porque Deus julgou o bispo da Síria digno de ser encontrado no ocidente, depois de chamá-lo do oriente. É belo pôr-me, deixando o mundo, rumo a Deus, para nele nascer.
πλέον μοι μὴ παράσχησθε τοῦ σπονδισθῆναι θεῷ, ὡς ἔτι θυσιαστήριον ἕτοιμόν ἐστιν, ἵνα ἐν ἀγάπῃ χορὸς γενόμενοι ᾅσητε τῷ πατρὶ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ὅτι τὸν ἐπίσκοπον Συρίας ὁ θεὸς κατηξίωσεν εὑρεθῆναι εἰς δύσιν ἀπὸ ἀνατολῆς μεταπεμψάμενος. καλὸν τὸ δῦναι ἀπὸ κόσμου πρὸς θεόν, ἵνα εἰς αὐτὸν ἀνατείλω.
Rm 4,1-3
[1] Eu escrevo a todas as igrejas e ordeno a todos que morro de boa vontade por Deus, desde que vocês não me impeçam. Peço a vocês: não tenham comigo uma bondade fora de hora. Deixem que eu seja alimento das feras, por meio das quais é possível alcançar a Deus. Sou trigo de Deus e sou moído pelos dentes das feras, para ser encontrado pão puro de Cristo. [2] Antes, atraiam as feras com agrados, para que se tornem o meu sepulcro e não deixem nada do meu corpo, para que, depois de adormecer, eu não seja um peso para ninguém. Então serei verdadeiramente discípulo de Jesus Cristo, quando o mundo nem sequer vir o meu corpo. Supliquem a Cristo por mim, para que, por meio desses instrumentos, eu seja encontrado sacrifício. [3] Não lhes dou ordens como Pedro e Paulo. Eles eram apóstolos; eu, um condenado. Eles eram livres; eu, até agora, um escravo. Mas, se eu sofrer, serei um liberto de Jesus Cristo e ressuscitarei nele, livre. Agora, acorrentado, aprendo a não desejar nada.
[1] Ἐγὼ γράφω πάσαις ταῖς ἐκκλησίαις, καὶ ἐντέλλομαι πᾶσιν, ὅτι ἐγὼ ἑκὼν ὑπὲρ θεοῦ ἀποθνήσκω, ἐάνπερ ὑμεῖς μὴ κωλύσητε. παρακαλῶ ὑμᾶς, μὴ εὔνοια ἄκαιρος γένησθέ μοι. ἄφετέ με θηρίων εἶναι βοράν, δι’ ὧν ἔνεστιν θεοῦ ἐπιτυχεῖν. σῖτός εἰμι θεοῦ καὶ δι’ ὀδόντων θηρίων ἀλήθομαι, ἵνα καθαρὸς ἄρτος εὑρεθῶ τοῦ Χριστοῦ. [2] μᾶλλον κολακεύσατε τὰ θηρία, ἵνα μοι τάφος γένωνται καὶ μηθὲν καταλίπωσι τῶν τοῦ σώματός μου, ἵνα μὴ κοιμηθεὶς βαρύς τινι γένωμαι. τότε ἔσομαι μαθητὴς ἀληθῶς Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅτε οὐδὲ τὸ σῶμά μου ὁ κόσμος ὄψεται. λιτανεύσατε τὸν Χριστὸν ὑπὲρ ἐμοῦ, ἵνα διὰ τῶν ὀργάνων τούτων θυσία εὑρεθῶ. [3] οὐχ ὡς Πέτρος καὶ Παῦλος διατάσσομαι ὑμῖν. ἐκεῖνοι ἀπόστολοι, ἐγὼ κατάκριτος: ἐκεῖνοι ἐλεύθεροι, ἐγὼ δὲ μέχρι νῦν δοῦλος. ἀλλ’ ἐὰν πάθω, ἀπελεύθερος γενήσομαι Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἀναστήσομαι ἐν αὐτῷ ἐλεύθερος. νῦν μανθάνω δεδεμένος μηδὲν ἐπιθυμεῖν.
Rm 5,1
Da Síria até Roma luto com feras, por terra e por mar, de noite e de dia, acorrentado a dez leopardos, isto é, a um destacamento de soldados, que ficam piores quando bem tratados. Com as injustiças deles, eu me torno mais discípulo, mas nem por isso estou justificado.
Ἀπὸ Συρίας μέχρι Ῥώμης θηριομαχῶ, διὰ γῆς καὶ θαλάσσης, νυκτὸς καὶ ἡμέρας, δεδεμένος δέκα λεοπάρδοις, ὅ ἐστιν στρατιωτικὸν τάγμα: οἳ καὶ εὐεργετούμενοι χείρους γίνονται. ἐν δὲ τοῖς ἀδικήμασιν αὐτῶν μᾶλλον μαθητεύομαι, ἀλλ’ οὐ παρὰ τοῦτο δεδικαίωμαι.
Rm (carta inteira)
Texto usado só para conferir afirmações sobre a carta inteira. Consulte a edição indicada nos créditos.